Humanizm

To jeden z popularnych w okresie renesansu prądów filozoficznych, ale jednocześnie także prąd etyczny i kulturowy, w przypadku którego człowiek będzie uważany i uznawany za najwyższą z wartości i podkreślać będzie jego osobistą godność. Wedle humanistów postulować powinno się rozstrzyganie dylematów w sprawach etycznych poprzez odwołanie do uniwersalnych pojęć, przy wspólnych wysiłkach wszystkich ludzi. Poszukiwać będą oni źródła prawdy i moralności w samym człowieku oraz sposobów dążenia do szczęścia. Niekoniecznie wykluczać będzie się tutaj wiarę w Boga, choć świecki humanizm jest bardzo prężną odnogą tejże właśnie filozofii. Ten pogląd słaniać będzie się jednak do poszukiwania rozumowych uzasadnień etycznych praw, nie odwołując się do twierdzeń jakichkolwiek religii, podobnie jak nie potrzeba się do nich odwoływać w przypadku badania praw fizycznych. Część ludzi rozumiała i rozumie nadal humanizm trochę wężej, niemal wyłącznie jako sposób afirmacji wartości istoty ludzkiej. Tak pojęty humanizm będzie można odnaleźć w niektórych z koncepcji teistycznych.